گندم بود یا سیب آخر؟؟....مهم این است در کل که به سلامت فرود آمده ایم انگار...
گرچه در این دام چالۀ تقدیر امیدِ سپیده دمی نیست،
از برای آن کس که فاتح جنگی ارزان و وهن آمیز است
سپیده دمان
خطری ست
بس عظیم:
شناخته شدن
و بر سر دست ها و زبان ها گشتن،
که" ـ آنک فاتح
آنک سردار فاتح!"
که اگر شرمساریش از خلق نباشد
باری با شرمساری از خود چه تواند کرد!
شاملو
.پایان این روزها هر چه باشد، بی شک، فردا نیست.
سکوت آنگه به پای تیرگی آید
جبین بر آستان ساید
که: ما سلطان شب، بر توسن وهم سیاه مرگ هستی ها
نشسته، روی اقیانوس خاموش سیاهی ها،
شتابان سخت می تازیم
بمیرانیم هر آوا که از زندان سینه پا نهد بیرون!
صداها حبس!
نفس ها ایست!
خاموش!
ایست!
خا...
موش...
...
نه فریادی، نه نجوایی، نه موج پرچمی،
هیهات،
هیهات...
"یدالله رؤیایی"
بیداریمان را، اما، چه سود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
دموکراسی به اشاعۀ منش درباری گرایش دارد منتها فرمانروایی که داوطلبان مقام های عمومی به چاپلوسی اش برخواهند خاست دیگر یکی از مردم است نه سلطان. اما چاپلوسی از فرمانروای مردمی بهتر از چاپلوسی از فرمانروای سلطانی نیست شاید هم بدتر از آن است؛ زیرا منش درباری در دموکراسی همان است که به بیان عادی عوام فریبی نامیده می شود."
توکویل که دموکراسی را به مثابه مشیتی الهی می نگرد در اینجا به بیان تهدیدهایش می پردازد .
پ.ن. البته توجه داشته باشید که دموکراسی مد نظرش بوده نه دموکراسی.
پ.ن. البته "هر" به طیف استفاده کننده از این ایده و اسم اشاره داره خب.
نافکم سر خود را بیرون آورده با استیصال هرچه تمام تر به سقف خیره شده بود و زمزمه می کرد:
"یه گهی ما خوردیم حالا همه واسه ما شاخ شدن"
.دریم دریم دریم دیم، دیم دیری دیم دیم.
